Vanmorgen werd mij gevraagd of ik een gedicht zou willen opdragen aan het voorjaar 2012:
Voorjaar 2012:
Menig onthulling laat de wereld op zijn grondvesten trillen, de dingen blijken niet te zijn zoals ze ons vaak worden voorgespiegeld. De corruptie heeft zijn tol geeist, de oude garde vergrijst. En toch en toch hebben we elkaar meer dan ooit nodig in de wetenschap dat we allemaal een onmisbaar deel van het geheel zijn.
Het oude heeft zijn plek, het nieuwe zoekt zijn weg en het geheel is afhankelijk van ieders inzet, moed en kracht.
Wie eenmaal de inzichten realiseert die hem of haar duidelijk werden, krijgt stevige grond onder de voeten.
Laat los wat niet langer past, als oude schoenen die beginnen te wringen. Ga zingen, springen en dansen van het leven zelf.
De dans brengt alles in beweging, en de zang van het hart doorbreekt de pandemie van de angst.
Voor ieder geld: zoals het jou vergaat, zo zal je invloed hebben op de wereld om je heen. Maar die wereld schep je zelf in je hart en ziel.
Daar begint het, dus kijk uit met wat je anderen toewenst, het zou jouw deel kunnen zijn. Toch krijgt ieder zijn deel en zijn we allemaal heel in het voorjaar 2012, want nu meer dan ooit valt alles weg wat niet klopt met deze tijd.
Boomvader Ruerd
